Το Πιστοποιητικό του Μπίλι – 1937

Η θεία μου επιβίωσε από τον σεισμό του Σαν Φρανσίσκο του 1906 χωρίς τίποτα. Το ξέρουμε αυτό γιατί έγραψε ένα γράμμα στη γιαγιά μου στο Κάνσας ζητώντας της να πουλήσει την περιουσία που είχαν κληρονομήσει μαζί. Αυτή και ο Μπίλι δεν είχαν τίποτα. Απολύτως τίποτα. Ένας στρατιώτης της Ένωσης — έτσι τον περιέγραψε στο γράμμα — της έδωσε ένα ζευγάρι εσώρουχα. Αυτό ήταν που είχε να φορέσει.

Αυτή και ο σύζυγός της William F. Sipes — ο θείος Μπίλι — ξαναχτίστηκαν από το μηδέν. Τον Μάιο του 1937 ο Μπίλι αγόρασε 75 μετοχές του Chicago and Northwestern Railway στα 100 δολάρια η καθεμία. Ο σιδηρόδρομος είχε μόλις βγει από χρεοκοπία δύο χρόνια νωρίτερα. Ο Μπίλι πίστευε ότι αγόραζε στον πάτο. Η θέση ήταν λογική. Ο σιδηρόδρομος ήταν πραγματικός. Το Μίντγουεστ τον χρειαζόταν.

Όταν πέθανε η θεία μου, άφησε στη μητέρα μου το πιστοποιητικό μετοχών. Είναι ένα εξαιρετικό έγγραφο. Χαραγμένες ατμομηχανές. Περίτεχνη γραφή. Καταχωρημένο από αυτό που σήμερα είναι η Citibank. Υπογεγραμμένο από τον Αντιπρόεδρο και τον Βοηθό Ταμία του σιδηροδρόμου.

Αξίζει μηδέν.

Η χρεοκοπία του 1935 είχε εξαλείψει τους αρχικούς μετόχους πριν καν αγοράσει ο Μπίλι. Ακολούθησαν πολλαπλές αναδιαρθρώσεις. Όταν η Union Pacific απορρόφησε τον Chicago and Northwestern το 1995, οι μετοχές του Μπίλι είχαν αναδιοργανωθεί και εξαφανιστεί πολύ νωρίτερα.

Οι ράγες είναι ακόμα εκεί. Τα εμπορευματικά τρένα της Union Pacific κυλούν πάνω τους σήμερα.

Ο Μπίλι είχε δίκιο για τον σιδηρόδρομο. Είχε άδικο για την επένδυση. Αυτό το χάσμα — ανάμεσα στο να έχεις δίκιο για το τι κατασκευάζεται και στο να έχεις δίκιο για το ποιος κερδίζει — είναι το πιο σημαντικό μάθημα στην αμερικανική οικονομική ιστορία. Κανείς δεν το διδάσκει.

---

Το μοτίβο έχει ως εξής.

Η κυβέρνηση χρειάζεται κάτι να κατασκευαστεί. Πολύ μεγάλο, πολύ ριψοκίνδυνο, πολύ ακριβό για δημόσια χρηματοδότηση μόνο. Έτσι ανοίγει την πόρτα — παραχωρήσεις γης, επιδοτήσεις, φορολογικές ελαφρύνσεις, εγγυήσεις δανείων — και αφήνει το ιδιωτικό κεφάλαιο και την ανθρώπινη φύση να κάνουν τα υπόλοιπα.

Ευφορία. Κερδοσκοπία. Κατάρρευση. Και μετά αθόρυβα, αφού καθαρίσουν τα ερείπια, το πράγμα κατασκευάζεται.

Η κυβέρνηση πάντα παίρνει τον σιδηρόδρομό της. Οι μικροεπενδυτές συνήθως όχι.

---

Η δεκαετία του 1860. Η Αμερική χρειαζόταν να συνδέσει την ήπειρο μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο. Το Κογκρέσο ψήφισε τους Νόμους για τον Σιδηρόδρομο του Ειρηνικού. Εκατοντάδες σιδηροδρομικές εταιρείες ιδρύθηκαν. Οι επενδυτές έριξαν περιουσίες.

Έπειτα ήρθε το 1873. Η κατάρρευση. Οι μικροεπενδυτές εξαλείφθηκαν.

Η χρυσή καρφίτσα είχε ήδη μπει στο Promontory Summit το 1869. Η ήπειρος είχε συνδεθεί. Η κυβέρνηση πήρε αυτό που χρειαζόταν.

---

Έναν αιώνα αργότερα η κυβέρνηση χρειαζόταν τον κόσμο ενσύρματο. Η DARPA είχε κατασκευάσει το διαδίκτυο για τον στρατό. Η εμπορική ανάπτυξη απαιτούσε ιδιωτικά κεφάλαια σε κλίμακα που καμία πίστωση δεν μπορούσε να εξισορροπήσει.

Ο Nasdaq κορυφώθηκε τον Μάρτιο του 2000 στις 5.048 μονάδες. Στα τέλη του 2002 βρισκόταν στις 1.114. Pets.com. Webvan. WorldCom. Τρισεκατομμύρια χαμένα.

Η οπτική ίνα ήταν ήδη στο έδαφος.

Η Amazon επιβίωσε. Η Google λανσαρίστηκε μέσα στα ερείπια. Ο κόσμος συνδέθηκε. Οι περισσότεροι επενδυτές δεν πήραν πίσω τα χρήματά τους.

---

Αναρωτιέται κανείς αν το ίδιο ισχύει για τον boom των Special Purpose Acquisition Companies από το 2020 έως το 2022. Οι περισσότερες κατέρρευσαν. Μια χούφτα από τις εταιρείες που έφεραν στο χρηματιστήριο χτίζονται τώρα με κυβερνητικά χρήματα. Η σκόνη δεν έχει ακόμα κατασταλεί.

---

Ζούμε μέσα σε αυτό το μοτίβο σήμερα με την τεχνητή νοημοσύνη.

Εκατοντάδες δισεκατομμύρια ρέουν σε chips, κέντρα δεδομένων, μοντέλα, εφαρμογές. Ένας κυρίαρχος πάροχος υποδομής στο κέντρο, όπως η Cisco καθόταν στο κέντρο της ανάπτυξης του διαδικτύου το 1999. Χιλιάδες εταιρείες που θα αποτύχουν. Μια χούφτα που θα ορίσουν τι έρχεται στη συνέχεια.

Η ανάγκη της κυβέρνησης είναι ρητή. Η υπεροχή στην τεχνητή νοημοσύνη είναι δηλωμένη εθνική προτεραιότητα ασφαλείας. Ο νόμος CHIPS. Τα εκτελεστικά διατάγματα. Τα συμβόλαια του Πενταγώνου. Το ίδιο εγχειρίδιο. Διαφορετική δεκαετία.

Το ερώτημα δεν είναι αν η τεχνητή νοημοσύνη είναι πραγματική. Είναι. Και οι σιδηρόδρομοι ήταν πραγματικοί.

Το ερώτημα είναι ποιες εταιρείες είναι οι ράγες και ποιες είναι το πιστοποιητικό του Μπίλι.

---

Οι επενδυτές που έβγαλαν πραγματικά χρήματα σε καθέναν από αυτούς τους κύκλους δεν ήταν αυτοί που αγόρασαν στην κορυφή. Ήταν αυτοί που κατανοούσαν τι χρειαζόταν να κατασκευαστεί η κυβέρνηση, περίμεναν να ξεπλυθούν οι κερδοσκόποι και αγόρασαν τους επιζώντες όταν οι τιμές αντικατόπτριζαν τον φόβο αντί για την ιστορία.

Το μοτίβο δεν εξαλείφει τον κίνδυνο. Ο Μπίλι αγόρασε μετά τη χρεοκοπία του 1935 πιστεύοντας ότι το χειρότερο είχε περάσει. Είχε δίκιο για τον σιδηρόδρομο. Η αναδιάρθρωση τον εξάλειψε ούτως ή άλλως. Το να είσαι πρώιμος σε μια σωστή θέση είναι το δικό του είδος λάθους.

Υπάρχει ένα ερώτημα που αξίζει να θέσεις πριν βάλεις χρήματα σε οποιονδήποτε από αυτούς τους κύκλους.

Όχι αν η τεχνολογία είναι πραγματική. Όχι αν όλοι την αγοράζουν.

Είναι αυτή μια από τις εταιρείες που θα εξακολουθεί να υπάρχει — με μετοχές που θα εξακολουθούν να υπάρχουν — όταν κατασταλεί η σκόνη;

Το πιστοποιητικό του Μπίλι είναι όμορφο. Το κρατώ γιατί μου υπενθυμίζει ότι το να έχεις δίκιο για το μέλλον δεν είναι το ίδιο με το να κερδίζεις από αυτό.

Οι ράγες εξακολουθούν να λειτουργούν. Η επένδυση του θείου Μπίλι έχει φύγει. Και έτσι και η κληρονομιά μου.

The post Billy's Certificate – 1937 appeared first on HumbleDollar.