دیروز ۶۰ روز از آغاز جنگ شکستخورده ترامپ در ایران گذشت. قانون اساسی آمریکا (ماده اول، بخش ۸) به کنگره اختیار «اعلان جنگ» میدهد، و قطعنامه اختیارات جنگی ۱۹۷۳ — که علیرغم وتوی نیکسون تصویب شد — مقرر میکند که نیروها باید ظرف ۶۰ روز خارج شوند، مگر اینکه کنگره مهلت را تمدید کند یا اعلان جنگ نماید.
روز پنجشنبه، وزیر دفاع پیت هگست مدعی شد که ترامپ برای ادامه جنگ پس از ۶۰ روز نیازی به تأیید کنگره ندارد، زیرا توافق آتشبس با ایران عملاً ساعت را متوقف کرده است. (ترامپ امروز در نامهای به کنگره ادعای هگست را تکرار کرد.)
البته این حرف مزخرف است. اما سؤال جالب این است که چرا — در حالی که جمهوریخواهان در هر دو مجلس کنگره اکثریت دارند — ترامپ چنین رأیگیری نمیخواهد. چرا نمیگذارد جمهوریخواهان به ادامه جنگش رأی بدهند و کار را تمام کنند؟
البته ممکن است ترامپ نگران این باشد که برخی از اعضای جمهوریخواه علیه جنگ رأی بدهند — و با تمام یا تقریباً تمام دموکراتها در مخالفت با ادامه آن همراه شوند. حتی یک رأیگیری نزدیک میتواند بحث را اجباری کند و ترامپ را تحت فشار بگذارد تا شرایط و جدول زمانی خروج را تعیین کند.
اما دلیل آسانتر و صریحتری هم وجود دارد.
جنگ ترامپ آنقدر محبوبیت ندارد که اعضای جمهوریخواه کنگره نمیخواهند سابقه رأی موافق برایشان ثبت شود. با انتخابات میاندورهای که شش ماه دیگر است، میدانند که رأیهایشان به نفع جنگ ترامپ میتواند بر سرشان آوار شود — بهخصوص اگر جنگ ادامه پیدا کند، یا اگر قیمت بنزین به دلیل مسدود کردن تنگه هرمز توسط ایران همچنان بالا برود، یا هر دو.
آنها به کاخ سفید اعلام کردهاند که مجبور کردنشان به رأیگیری درباره جنگ، شانس حفظ کنترل کنگره را به خطر میاندازد.
پس جمهوریخواهان کنگره راه ترسوانه را انتخاب میکنند: با هگست و ترامپ موافقت کنند که نیازی به چنین رأیگیری نیست چون آتشبس ساعت را به صدا درآورده است. یا حتی با بیمنطقی بیشتری ادعا کنند (همانطور که رئیس مجلس نمایندگان مایک جانسون گفته) که أصلاً «جنگی» در کار نیست، و بنابراین دلیلی برای چنین رأیگیری وجود ندارد.
جمهوریخواهان کنگره افراد شجاعی نیستند. بلکه شاید ترسوترین گروهی باشند که تاکنون ادعای نمایندگی مردم آمریکا را داشتهاند.
رابرت رایش استاد سیاست عمومی در برکلی و وزیر کار سابق است. نوشتههای او را میتوانید در https://robertreich.substack.com/ بیابید.


