زیپ‌لاین ۱۲ مرکز جدید می‌سازد زیرا نیجریه بزرگ‌ترین بازار آفریقایی آن می‌شود

وقتی Zipline برای اولین بار در سال 1401 وارد نیجریه شد، عملیات این شرکت شبیه یک پایلوت جاه‌طلبانه دیگر در حوزه فناوری سلامت به نظر می‌رسید: پهپادهایی که واکسن‌ها و ملزومات پزشکی را در چند ایالت محروم توزیع می‌کردند. 

چهار سال بعد، این شرکت می‌گوید آماده چیزی بسیار بزرگ‌تر است — یک طرح زیرساخت لجستیک ملی که می‌تواند در نهایت به نیمی از جمعیت نیجریه دسترسی پیدا کند.

Anthonio Pinheiro، مدیر کشوری تازه‌منصوب Zipline برای نیجریه، در یک مصاحبه مجازی با TechCabal در روز چهارشنبه فاش کرد که این شرکت قصد دارد 12 مرکز توزیع اضافی در سراسر نیجریه احداث کند و شبکه خود را از سه هاب عملیاتی به 15 مرکز در سطح کشور گسترش دهد.

وی گفت این توسعه طراحی شده است تا تا 20,000 مرکز بهداشتی را به هم متصل کند و تا سال 1407 دسترسی به کالاهای بهداشتی را برای نزدیک به 100 میلیون نیجریایی فراهم سازد.

پینهیرو گفت: «در حال حاضر، با سه ایالتی که در آن‌ها فعالیت می‌کنیم — Kaduna، Cross River و Bayelsa — بیش از 1,300 مرکز بهداشتی و حدود شش میلیون نفر را تحت پوشش داریم.» 

«چشم‌انداز این است که 12 مرکز توزیع اضافی احداث کنیم که تا 20,000 مرکز را تامین کند و دسترسی را برای 100 میلیون نفر فراهم آورد.»

ابعاد این بلندپروازی نشان‌دهنده یک تحول استراتژیک برای این شرکت پهپاد خودمختار با مقر در کالیفرنیا است که تاریخاً از طریق مشارکت‌های ایالت‌به‌ایالت در آفریقا فعالیت کرده است. نیجریه اکنون به یکی از بزرگ‌ترین شرط‌بندی‌های Zipline در این قاره تبدیل می‌شود.

گسترش Zipline نشانه‌ای از تحول از پایلوت‌های منفرد تحویل با پهپاد به اولین مراحل ساخت یک شبکه لجستیک بهداشتی سراسری در نیجریه است — شبکه‌ای که می‌تواند به رفع شکاف‌های مزمن تحویل آخرین مایل در این کشور کمک کند و ده‌ها هزار مرکز بهداشتی را به دسترسی سریع‌تر به داروها، واکسن‌ها و ملزومات پزشکی ضروری متصل سازد.

از پایلوت‌ها تا زیرساخت ملی

به گفته پینهیرو، استراتژی توسعه Zipline در نیجریه بازتابی از یک تکامل گسترده‌تر در درون خود شرکت است.

او گفت: «هر شرکتی به نقطه‌ای محوری می‌رسد که نحوه رویکردش به بازار را تغییر می‌دهد. Zipline در همین جا قرار دارد.»

این شرکت در سال 1401 عملیات خود را در ایالت Kaduna آغاز کرد و سپس به Cross River و Bayelsa گسترش یافت. اما به جای مذاکره برای استقرارهای منفرد با ایالت‌های جداگانه، Zipline اکنون به دنبال یک چارچوب در مقیاس فدرال است که به ایالت‌ها اجازه می‌دهد یکپارچه‌تر در یک شبکه تحویل خودمختار ملی ادغام شوند.

این گذار با یک مشارکت گسترده‌تر که شامل وزارت بهداشت فدرال نیجریه و دولت ایالات متحده است حمایت می‌شود؛ دولتی که توسعه آفریقایی Zipline را از طریق یک ابتکار کمک‌هزینه‌ای که پنج کشور آفریقایی را در بر می‌گیرد، پشتیبانی کرد.

برای نیجریه، پیامدها فراتر از تحویل با پهپاد است. Zipline به‌طور فزاینده‌ای خود را به عنوان یک شرکت زیرساخت لجستیک ملی و هوش مصنوعی می‌بیند تا صرفاً یک استارتاپ بهداشتی.

پینهیرو گفت: «Zipline یک شرکت زیرساخت رباتیک هوش مصنوعی است. خیلی‌ها به پهپادها فکر می‌کنند، اما پهپادهای ما خودمختار هستند. تمام زیرساخت ما بر پایه هوش مصنوعی و رباتیک ساخته شده است.»

تمرکز فعلی شرکت همچنان بر بهداشت است، اما پینهیرو اشاره کرد که کشاورزی، بهداشت دام، تجارت الکترونیک و لجستیک گسترده‌تر می‌توانند پس از بلوغ زیرساخت، حوزه‌های عمودی آینده شوند.

مشکل زنجیره تأمین پزشکی

در مرکز عملیات نیجریایی Zipline مشکلی قرار دارد که دهه‌هاست سیستم بهداشتی این کشور را گرفتار کرده است: زنجیره‌های تأمین پزشکی نامطمئن.

در بسیاری از جوامع روستایی، مراکز بهداشتی مکرراً با کمبود واکسن، ذخایر خون، پادزهر، داروهای مالاریا و محصولات مراقبت مادری مواجه می‌شوند. 

یک مطالعه در سال 1405 در مورد خدمات برنامه‌ریزی خانواده نشان داد که 56.8 درصد از مراکز بهداشتی روستایی حداقل یک بار کمبود ضدبارداری در طول سه ماه تجربه کردند، در مقایسه با 43.2 درصد از مراکز بهداشتی شهری. 

در برخی موارد، بیماران ساعت‌ها برای رفتن به بیمارستان مسافرت می‌کنند تنها تا متوجه شوند داروهای ضروری موجود نیست.

مدل Zipline تلاش می‌کند این شکاف‌ها را از طریق شبکه‌ای از هاب‌های توزیع خودکار، تأسیسات نگهداری سرد و سیستم‌های ردیابی موجودی مبتنی بر هوش مصنوعی از بین ببرد.

به جای اینکه بیمارستان‌ها را مجبور کند تأسیسات ذخیره‌سازی پرهزینه و موجودی‌های پزشکی بزرگ نگهداری کنند، Zipline تامین را به صورت مرکزی مدیریت می‌کند و هر زمان که به داروها و کالاهای بهداشتی نیاز باشد آن‌ها را تحویل می‌دهد.

پینهیرو توضیح داد: «اگر بیمارستانی 20 دوز واکسن درخواست کند و 25 بیمار مراجعه کنند، می‌توانند با ما تماس بگیرند و ما می‌توانیم پنج دوز اضافی را ظرف 30 تا 45 دقیقه تحویل دهیم. هیچ فرصت از دست رفته‌ای وجود ندارد.»

این شرکت ادعا می‌کند این مدل در حال حاضر تأثیر قابل اندازه‌گیری ایجاد می‌کند.

به گفته Zipline، کمبود واکسن در مناطق تحت پوشش به‌طور قابل توجهی کاهش یافته، در حالی که نرخ مرگ‌ومیر مادران در مراکز تحت پوشش بیش از 50 درصد کاهش یافته که بخشی از آن به دلیل تحویل سریع‌تر خون است.

پینهیرو همچنین به کاهش کم‌خونی شدید در کودکان و بهبود دسترسی به واکسیناسیون از طریق مشارکت با سازمان‌هایی مانند Gavi و بنیاد ایدز Elton John اشاره کرد.

یک نمونه که وی به آن اشاره کرد شامل یک مورد اورژانسی گزش مار بود که در آن پادزهر ظرف 47 دقیقه پس از یک درخواست فوری به یک بیمارستان دورافتاده تحویل داده شد.

او گفت: «این‌ها کسانی هستند که ممکن بود در غیر این صورت زنده نمانند. ما فقط پهپاد نمی‌پرانیم. ما جان‌ها را نجات می‌دهیم.»

ساخت زیرساخت خارج از شبکه برق

یکی از دستاوردهای Zipline در نیجریه توانایی آن در فعالیت عمدتاً خارج از شبکه برق نامطمئن این کشور بوده است.

این شرکت می‌گوید تأسیسات آن در Kaduna و Cross River اکنون کاملاً با انرژی خورشیدی تأمین می‌شوند و با سیستم‌های افزونگی انرژی پشتیبان پشتیبانی می‌گردند.

پینهیرو اذعان کرد که بسیاری از مردم فرض می‌کنند عملیات پهپادی در بازارهای آفریقایی بسیار گران است، اما استدلال کرد که اقتصاد گسترده‌تر داستان متفاوتی را روایت می‌کند.

او گفت: «ما در نهایت مقرون‌به‌صرفه‌تر هستیم زیرا کارایی‌های عملیاتی ایجاد می‌کنیم. ایالت‌ها هزینه‌های ذخیره‌سازی را کاهش می‌دهند، هزینه‌های حمل‌ونقل را کاهش می‌دهند و دید بسیار بیشتری نسبت به بهره‌برداری از مراقبت‌های بهداشتی پیدا می‌کنند.»

Zipline می‌گوید با مشارکت با ارائه‌دهندگان انرژی تجدیدپذیر، نیاز به مصرف ده‌ها هزار لیتر دیزل در ماه را در برخی سایت‌ها از بین برده است.

این زیرساخت همچنین به جوامع و مراکز بهداشتی اطراف خدمت می‌کند و به‌طور مؤثر هاب‌های Zipline را به اکوسیستم‌های انرژی کوچک در مناطق روستایی تبدیل می‌کند.

چالش سیاستی

مقررات پهپادی همچنان یکی از بزرگ‌ترین موانع توسعه هوانوردی خودمختار در سراسر آفریقا است، به‌ویژه در کشورهایی که نسبت به وسایل نقلیه هوایی بدون سرنشین (UAV) حساسیت‌های امنیتی دارند. به عنوان مثال، از اردیبهشت 1405، تمام اپراتورهای پهپاد باید پیش از اینکه بتوانند حتی به سازمان هواپیمایی کشوری (NCAA) برای دریافت مجوز مراجعه کنند، یک گواهی کاربر نهایی (EUC) از ONSA دریافت کنند.

اما پینهیرو گفت که موضع نظارتی نیجریه به‌طور فزاینده‌ای مشارکتی شده است.

او گفت: «من آن سیاست‌ها را به عنوان مسائل امنیت ملی می‌بینم. دولت می‌خواهد فضای هوایی نیجریه را حفاظت کند و این کاملاً درست است.»

به گفته وی، Zipline با ناظران هوانوردی و دولتی همکاری نزدیک دارد تا مجوزها را تأمین کند، کریدورهای عملیاتی را تعریف کند و رعایت محدودیت‌های فضای هوایی را تضمین کند.

وی استدلال کرد که نیجریه به «تقاطع کامل» آمادگی سیاستی، تقاضای بازار و بلوغ فناوری نزدیک می‌شود.

وی اشاره کرد که همه‌گیری COVID-19 نشان داد که جوامع دورافتاده با وجود بهبود مراقبت‌های بهداشتی شهری در لاگوس و آبوجا همچنان محروم مانده‌اند.

او گفت: «نیجریه فراتر از شهرهای بزرگ است. مردمی در جوامع رودخانه‌ای و مناطق سخت‌دسترس وجود دارند که هنوز نمی‌توانند به سرعت به مراقبت‌های بهداشتی دسترسی داشته باشند.»