پرداخت‌های سازنده استیبل کوین متا: معنا و کاستی‌های آن

TLDR

• متا در کلمبیا و فیلیپین به سازندگان محتوا با استیبل کوین USDC پرداخت می‌کند و برنامه دارد تا پایان ۱۴۰۵ این را به بیش از ۱۶۰ کشور گسترش دهد
• سازندگان محتوا باید کیف پول خود را مدیریت کنند، بلاک چین پشتیبانی‌شده را انتخاب کنند و تبدیل به ارز محلی را خودشان انجام دهند
• شبکه‌های کارتی Mastercard و Visa رویکرد معکوسی دارند — استیبل کوین را به‌صورت نامرئی در ریل‌های پرداخت موجود جاسازی می‌کنند
• حجم تراکنش‌های استیبل کوین در ۱۴۰۴ به ۳۳ تریلیون دلار رسید، که ۷۲ درصد نسبت به سال قبل افزایش داشت
• سناتور الیزابت وارن نامه‌ای به مارک زاکربرگ نوشت و نگرانی‌هایی درباره شفافیت، رقابت و ثبات مالی مطرح کرد

متا در اسفند ۱۴۰۴ اعلام کرد که پرداخت به سازندگان محتوا را با USDC، یک استیبل کوین متصل به دلار آمریکا، آغاز خواهد کرد. این اجرا از کلمبیا و فیلیپین شروع شد و انتظار می‌رود تا پایان سال به بیش از ۱۶۰ کشور گسترش یابد. متا سالانه حدود ۳ میلیارد دلار به سازندگان محتوا پرداخت می‌کند، بنابراین این تغییر از ریل‌های بانکی سنتی، تحولی واقعی در نحوه جابجایی پول دیجیتال است.

اما پرداخت تنها اولین گام است. پس از دریافت USDC، سازنده محتوا عمدتاً باید به تنهایی ادامه دهد.

آنچه سازندگان محتوا واقعاً باید انجام دهند

برای دریافت وجوه، سازندگان محتوا باید یک کیف پول کریپتو خارجی متصل کنند و یک شبکه بلاک چین پشتیبانی‌شده انتخاب کنند، یا Solana یا Polygon. متا صریح بوده است: اگر وجوه به آدرس اشتباه یا زنجیره‌ای که پشتیبانی نمی‌شود ارسال شوند، قابل بازیابی نیستند.

از آنجا، تبدیل USDC به ارز محلی شامل ارسال وجوه به یک صرافی، گذراندن بررسی‌های انطباق، فروش به ارز فیات و برداشت از طریق سیستم‌های بانکی محلی می‌شود. هر مرحله کارمزد و تأخیر اضافه می‌کند.

برای یک تولیدکننده محتوا در مانیل یا بوگوتا، این پیچیدگی زیادی است فقط برای دسترسی به درآمدهای خودشان.

هر دو بازار آزمایشی اقتصادهای خلاق قوی اما سیستم‌های پرداخت سنتی گران‌قیمتی دارند. فیلیپین به‌ویژه از طریق پلتفرم‌هایی مانند GCash و Maya پذیرش بالایی در کیف پول‌های موبایلی دارد. این‌ها باید بازارهای ایده‌آلی برای پرداخت‌های استیبل کوین باشند. اما زیرساخت خروج از بازار — سیستم‌هایی که دلارهای دیجیتال را به پول نقد محلی قابل خرج کردن تبدیل می‌کنند — همچنان ناهموار است.

چگونه شبکه‌های کارتی متفاوت عمل می‌کنند

Mastercard مبلغ ۱.۸ میلیارد دلار برای خرید BVNK هزینه کرد و تسویه حساب استیبل کوین را در بیش از ۱۳۰ حوزه قضایی در سیستم‌های انطباق موجود خود گسترش داد. Visa با Bridge شراکت کرد تا کارت‌های مرتبط با استیبل کوین ارائه دهد که کاربران می‌توانند موجودی دلار دیجیتال را در هر جایی که Visa پذیرفته می‌شود خرج کنند و تبدیل در پس‌زمینه انجام می‌شود.

در هر دو مورد، کاربران هرگز بلاک چینی نمی‌بینند. استیبل کوین‌ها تسویه حساب را در پشت صحنه انجام می‌دهند در حالی که همه چیز دیگر مانند بانکداری عادی به نظر می‌رسد و احساس می‌شود.

رویکرد متا پیچیدگی را بر عهده کاربر می‌گذارد. شبکه‌های کارتی آن را نامرئی نگه می‌دارند.

حجم تراکنش‌های استیبل کوین در ۱۴۰۴ به ۳۳ تریلیون دلار رسید، که ۷۲ درصد نسبت به سال قبل افزایش داشت. استفاده سازمانی به سرعت در حال رشد است. زیرساخت جابجایی استیبل کوین‌ها به‌طور فزاینده‌ای بالغ شده است.

شکاف در طرف دیگر است — تبدیل آن دلارهای دیجیتال به چیزی که مردم بتوانند روزانه خرج کنند.

بررسی سیاسی از هم‌اکنون آغاز شده است

سناتور الیزابت وارن در اردیبهشت ۱۴۰۵ نامه‌ای به مدیرعامل متا مارک زاکربرگ نوشت و فقدان شفافیت شرکت را "نگران‌کننده" خواند. او نگرانی‌هایی درباره رقابت، حریم خصوصی، یکپارچگی سیستم پرداخت و ثبات مالی مطرح کرد.

متا با روشن کردن این موضوع پاسخ داد که هیچ برنامه‌ای برای انتشار استیبل کوین خود ندارد. این شرکت گفت می‌خواهد کاربران و کسب‌وکارها بتوانند با استفاده از استیبل کوین‌های پلتفرم‌های شخص ثالث در پلتفرم‌هایش پرداخت کنند.

نامه وارن در زمانی آمد که کنگره در حال کار روی قوانین مرتبط با ساختار بازار کریپتو است و اجرای متا را مستقیماً در میان یک بحث سیاستی فعال قرار می‌دهد.

متا پرداخت‌های استیبل کوین را به جریان اصلی نزدیک‌تر کرده است. کار باقی‌مانده این است که آن‌ها را به اندازه کافی یکپارچه کند تا سازندگان محتوا هرگز مجبور نباشند اصلاً به بلاک چین فکر کنند.

The post Meta's Stablecoin Creator Payments: What It Means and Where It Falls Short appeared first on CoinCentral.