Ratowanie 'kadang-kadang': Sagay City podtrzymuje zainteresowanie rdzenną grą w erze gadżetów

NEGROS OCCIDENTAL, Filipiny – W miarę jak świat ewoluuje w erze cyfrowej, czyli w tak zwanym boomie na gadżety, wiele rzeczy z przeszłości stopniowo znika z pola widzenia i pamięci, stając się jedynie artykułami lub zdjęciami w książkach historycznych.

Jednak miasto Sagay w Negros Occidental, znane z ochrony środowiska i zachowania dziedzictwa kulturowego, wciąż trzyma się czegoś, czego nigdy nie odda, pomimo ery smartfonów i mediów społecznościowych.

To "Kadang-Kadang", rdzenną grę sztafetową wykorzystującą bambusowe szczudła zwane "kadang".

Dla millenialsów i pokolenia Z nie jest to atrakcyjne. Wielu nie dba o to lub nie jest już zainteresowanych grą w nią.

Co gorsza, "Kadang-Kadang" jest przez niektórych postrzegane jako strata uwagi młodych ludzi.

Ale Sagay nie poddaje się tej brutalnej rzeczywistości rdzennych gier powoli zanikających, niegdyś ulubionych wśród ich starszych.

W Barangay Puey w Sagay, domu rdzennych mieszkańców miasta (IPs), "Kadang-Kadang" to coś więcej niż skarb; to główna część ich tożsamości. Dlatego 16 marca podczas otwarcia 30. Festiwalu Sinigayan w Sagay, "Kadang-Kadang" ponownie znalazło się w centrum uwagi.

Z Atasami z Sagay jako głównymi uczestnikami, "Kadang-Kadang" ponownie obudziło ciekawość publiczności.

Przyciągnęło dużą publiczność, która uważnie obserwowała, jak gra się w tę rdzenną grę, która jest już częścią krajowych programów "Laro ng Lahi".

Jednak "Kadang-Kadang" faktycznie powstało w Cebu w 1969 roku.

Od tego czasu Atasowie z Sagay poważnie przyjęli tę grę, kontynuując wysiłki na rzecz zachowania "Kadang-Kadang" za wszelką cenę.

Łączenie przeszłości z teraźniejszością

Helen Cutillar, pracownik ds. informacji i turystyki w Sagay, powiedziała, że "Kadang-Kadang" to nostalgiczna gra dla mieszkańców Sagay, szczególnie członków plemienia Ata w Barangay Puey.

Zachowanie gry jest jak utrzymanie mocnego mostu łączącego przeszłe i obecne pokolenia mieszkańców Sagay, wyjaśniła.

Poza zachowaniem kultury, "Kadang-Kadang" służy również jako silny wyznacznik tożsamości dla rdzennych mieszkańców miasta i ich społeczności. Sprawiło to, że od ponad pięciu dekad są oni w przenośni "wyżsi", kontynuując grę, zachowując i promując tradycję.

Równowaga wymagana do wygrania wyścigu przy użyciu bambusowych szczudeł odzwierciedla stabilność wśród Atasów z Sagay, którzy żyją w społeczności coraz bardziej wpływanej przez nowoczesność.

Koordynacja i koncentracja wymagana w "Kadang-Kadang" również pomagają Atasom pozostać zakorzenionymi w swojej tożsamości i poczuciu miejsca.

Używanie bambusowych szczudeł odzwierciedla również zdolność adaptacyjną Atasów i to, jak utrzymali swój rdzennie styl życia przez lata pomimo zmian technologicznych.

Władze lokalne Sagay pozostają zobowiązane do wspierania Atasów, w tym ich dziedzictwa kulturowego, domeny przodków i tradycyjnej gry "Kadang-Kadang".

Pomaganie Atasom w adaptacji przy jednoczesnym zachowaniu ich rdzennych przekonań, tradycji i gier to nie tylko wsparcie, ale konieczne i logiczne podejście.

Promowanie "Kadang-Kadang" w celu wspierania więzi społecznych i ducha wspólnoty jest formą celowej służby publicznej, którą mieszkańcy Sagay, w tym Atasowie, mogą cenić i być z niej dumni.

"Kadang-Kadang" jest zatem dla mieszkańców Sagay nie tylko rdzenną grą lub wyścigiem, ale tradycją, której natura, istota i znaczenie od dawna są częścią ich odrębnej tożsamości.